AYI BENİ YEDİ
Teyyo Pehlivan kahvehanede böbürlenerek anlatmaktadır. Arkada tarafta ise Hasankale’nin eski güreşçilerinden rahmetli Zafer Pehlivan (Altuğ) vardır. Teyyo, Zafer Pehlivan’dan çekinmektedir ama onu görmediği için rahat konuşmaktadır:

- Ola kardaş bir gün dağda geziyorum. Tam büyük bir kayanın dibinden dönüyorum. Karşıma bir ayı çıkmasınmı. Ayı benim gibi üç var, ama hiç istifimi bozmadım. Ola Teyyo dedim kendi kendime. Bir ayıdan mı korkacaksın. Başladık ayı ile güreşmeye. O beni yere vuruyor, sonra ben onu yerden yere vuruyorum. İkimiz de pes etmiyoruz. Aradan iki gün geçti. Hele daha birbirimizin sırtını yere getiremişiz. ”

Herkes işin sonunu merakla beklerken Zafer Pehlivan sert bir şekilde çıkışır:

- Ola Teyyo, sonra ne oldu?

Zafer Pehlivanın sesini duyan ve görünce şaşıran Teyyo lafı dolaştırır, nerede kaldığını unutur ve noktayı koyar:

- Ne olacak ayı beni yedi.